Σε πολλές περιοχές της χώρας μας τη Μεγάλη Εβδομάδα λαμβάνουν χώρα ξεχωριστά έθιμα όπως ” οι Μπότηδες στην Κέρκυρα”.

Πάσχα στην Κέρκυρα!
Μεγάλο Σάββατο, οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν με την περιφορά του Επιταφίου
και οι μπάντες κι αυτές παιανίζουν τη Ζωή εν τάφω!

Στιγμές μεγάλης κατάνυξης !

Στην κεντρική πλατεία της πόλης στις 11:00, γίνεται η Πρώτη Ανάσταση: οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και από τα μπαλκόνια εκτοξεύονται οι περίφημοι Μπότηδες — μεγάλα πήλινα κανάτια γεμάτα νερό.

Το σπάσιμό τους συμβολίζει το τέλος του κακού και την αρχή της χαράς.

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Με πολλή χαρά και δημιουργική διάθεση, τα παιδιά της Ε και Στ τάξης του σχολείου μας δημιούργησαν κατά την διάρκεια του μαθήματος των γαλλικών πολύχρωμες αφίσες-κολλαζ με τις ευχές τους στα γαλλικά!

Με φαντασία, χρώματα και ομαδικό πνεύμα, αποτύπωσαν τις πιο όμορφες ευχές τους για το Πάσχα!

Τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για την όμορφη προσπάθειά τους!

Καλό Πάσχα σε όλους!

Στην Ελλάδα, ο ερχομός της άνοιξης είναι συνδεδεμένος με όμορφα λαϊκά έθιμα που κρατούν ζωντανή τη σχέση των ανθρώπων με τη φύση. Δύο από τα πιο χαρακτηριστικά είναι το βραχιολάκι του «Μάρτη» και τα «Χελιδονίσματα».

Το έθιμο του Μάρτη τηρείται κάθε χρόνο την 1η Μαρτίου. Μικροί και μεγάλοι φορούν στον καρπό τους ένα βραχιολάκι φτιαγμένο από κόκκινη και άσπρη κλωστή στριμμένη μαζί. Το άσπρο χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και το φως, ενώ το κόκκινο τη ζωή και τη χαρά. Σύμφωνα με την παράδοση, ο «Μάρτης» προστατεύει από τον δυνατό ήλιο της άνοιξης και από το «κάψιμο» του προσώπου. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας το βραχιολάκι αφαιρείται στο τέλος του μήνα και τοποθετείται σε κλαδιά δέντρων, ώστε να το πάρουν τα χελιδόνια για να χτίσουν τις φωλιές τους.

Τα έθιμα αυτά, παρόλο που έχουν ρίζες στην αρχαιότητα, συνεχίζουν να τηρούνται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας μέχρι σήμερα. Υπενθυμίζουν την αξία της παράδοσης, τη χαρά της ανανέωσης και τη βαθιά σύνδεση του ανθρώπου με τον κύκλο της φύσης.

Στο σχολείο πηγαίνουμε για να μάθουμε, να παίξουμε και να κάνουμε φίλους. Οι περισσότερες στιγμές μας εκεί είναι χαρούμενες. Μερικές φορές, όμως, μπορεί να συμβεί κάτι που μας στενοχωρεί ή μας φοβίζει. Αυτό λέγεται σχολικός εκφοβισμός.

Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι ένα απλό πείραγμα. Συμβαίνει όταν ένα παιδί ή μια ομάδα παιδιών πειράζει, κοροϊδεύει ή πληγώνει κάποιον ξανά και ξανά, με σκοπό να τον κάνει να νιώσει άσχημα ή να τον φοβίσει. Μπορεί να είναι λόγια που πληγώνουν, σπρωξίματα, απειλές ή ακόμα και κακά μηνύματα στο διαδίκτυο.

Όμως, δεν είναι όλα τα πειράγματα εκφοβισμός. Μερικές φορές οι φίλοι κάνουν αστεία και γελούν όλοι μαζί. Αν όλοι διασκεδάζουν και κανείς δεν στενοχωριέται, τότε δεν μιλάμε για εκφοβισμό. Η διαφορά είναι σημαντική:

Στον εκφοβισμό κάποιος πληγώνεται και αυτό συνεχίζεται

Στο αστείο όλοι νιώθουν καλά.

Αν κάτι σε κάνει να νιώθεις φόβο, ντροπή ή λύπη και συμβαίνει συχνά, τότε είναι σημαντικό να μιλήσεις τώρα. Μπορείς να το πεις στους γονείς σου, στον δάσκαλο ή στη δασκάλα σου, στον διευθυντή ή σε κάποιον άλλο μεγάλο που εμπιστεύεσαι. Το να μιλάς δεν είναι «καρφί» — είναι θάρρος. Έτσι προστατεύεις τον εαυτό σου και ίσως βοηθάς και κάποιο άλλο παιδί.

Αν δεις κάποιον να στενοχωριέται από τη συμπεριφορά άλλων, μπορείς κι εσύ να βοηθήσεις. Μην γελάς μαζί με αυτούς που κοροϊδεύουν. Στάσου δίπλα στο παιδί που νιώθει άσχημα και πες το σε έναν ενήλικα. Όταν ενωνόμαστε, ο εκφοβισμός μικραίνει.

Το σύνθημα «Μίλα τώρα!» μας θυμίζει ότι η σιωπή δεν βοηθά. Η φωνή μας έχει δύναμη. Όλοι έχουμε δικαίωμα να νιώθουμε ασφαλείς και χαρούμενοι στο σχολείο.

Ας κάνουμε το σχολείο μας έναν χώρο γεμάτο σεβασμό, φιλία και χαμόγελα!

Στις 30 Ιανουαρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών. Η ημέρα αυτή είναι γνωστή και ως Γιορτή των Γραμμάτων, γιατί και οι τρεις υπήρξαν σπουδαίοι δάσκαλοι και μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας. Οι Τρεις Ιεράρχες είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Ως σχολική γιορτή καθιερώθηκε κατά τον 19ο αιώνα. Γιορτάστηκε ως σχολική γιορτή για πρώτη φορά από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1842. 

Και οι τρεις είχαν αξιόλογες μητέρες, οι οποίες τους βοήθησαν να διαμορφώσουν σωστό χαρακτήρα και να αγαπήσουν τόσο τα γράμματα όσο και τον Χριστό. Σπούδασαν στα σημαντικότερα εκπαιδευτικά κέντρα της εποχής τους και συνδύασαν την πίστη με την ελληνική παιδεία. Με τη ζωή και το έργο τους στάθηκαν δίπλα στους φτωχούς και σε όλους όσους είχαν ανάγκη.

Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε το 329 μ.Χ. στην Καισαρεία της Καππαδοκίας. Ασχολήθηκε με πολλές επιστήμες, όπως η ρητορική, η φιλοσοφία, η ιατρική και η γεωμετρία. Ξεχώρισε για τη βαθιά πίστη του και το μεγάλο φιλανθρωπικό του έργο. Ίδρυσε τη Βασιλειάδα, ένα πρότυπο φιλανθρωπικό ίδρυμα με νοσοκομεία, ορφανοτροφείο, γηροκομείο και ξενώνες για τους φτωχούς. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του την 1η Ιανουαρίου.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε επίσης το 329 μ.Χ. στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας. Σπούδασε στα καλύτερα σχολεία της εποχής και δίδαξε ρητορική στην Αθήνα. Με τα εμπνευσμένα κηρύγματά του βοήθησε στην αντιμετώπιση της αίρεσης του Αρείου και γι’ αυτό ονομάστηκε Θεολόγος. Πέθανε το 391 μ.Χ. και η μνήμη του τιμάται στις 25 Ιανουαρίου.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας. Σπούδασε ρητορική και θεολογία και έζησε ασκητική ζωή. Ήταν σπουδαίος ιεροκήρυκας και συγγραφέας πολλών έργων, ενώ έγραψε και τη Θεία Λειτουργία που τελείται μέχρι σήμερα. Επειδή μιλούσε με μεγάλη ομορφιά και δύναμη, ονομάστηκε Χρυσόστομος. Πέθανε εξόριστος και η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 13 Νοεμβρίου.

Η Γιορτή των Τριών Ιεραρχών μας θυμίζει τη σημασία της παιδείας, της πίστης και της προσφοράς στον συνάνθρωπο.

Πηγή εικόνων: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ