Μαθητικό Συμπόσιο για την Ημέρα Περιβάλλοντος «Φαντάζομαι – Δημιουργώ – Αλλάζω»

Στο πλαίσιο του Συμποσίου που υλοποιήθηκε σήμερα, 4 Ιουνίου στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κορίνθου και στο Μικρό θέατρο του Δημαρχείου , μαθητές και μαθήτριες παρουσίασαν περιβαλλοντικές δράσεις, δημιουργικές παρεμβάσεις και θεατρικά δρώμενα και λειτούργησαν σταθμοί περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και πειραμάτων.

Στόχος της δράσης η αλλαγή στάσης ζωής για το περιβάλλον και την προστασία του.

Σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης τους για την προστασία του περιβάλλοντος και την υιοθέτηση μιας νέας στάσης ζωής της καθημερινότητάς τους.

Το περιβάλλον είναι το κοινό μας σπίτι. Τα δέντρα, τα ζώα, οι θάλασσες, τα ποτάμια και ο αέρας που αναπνέουμε μάς προσφέρουν όλα όσα χρειαζόμαστε για να ζούμε.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να το φροντίζουμε και να το προστατεύουμε κάθε μέρα.

Πολλές φορές πιστεύουμε ότι μόνο οι μεγάλοι μπορούν να βοηθήσουν το περιβάλλον. Όμως και τα παιδιά μπορούν να κάνουν τη διαφορά! Μικρές καθημερινές πράξεις έχουν μεγάλη αξία όταν γίνονται από όλους μας.

Τι μπορώ να κάνω σήμερα;

Μπορώ να αλλάξω. Είναι εύκολο αρκεί να ξεκινήσω με μικρές καλές συνήθειες.

Να πετάω τα σκουπίδια στους σωστούς κάδους και να κάνω ανακύκλωση.

Να χρησιμοποιώ ξανά αντικείμενα, όπως τσάντες, μπουκάλια και κουτιά, αντί να τα πετάω.

Να σβήνω τα φώτα όταν δεν τα χρειάζομαι.

Να κλείνω τη βρύση όταν πλένω τα δόντια μου, ώστε να μην σπαταλώ νερό.

Να φροντίζω τα φυτά και να σέβομαι τα ζώα.

Να κρατώ καθαρές τις αυλές, τις παραλίες, τα πάρκα και τις γειτονιές μου.

Να προτιμώ το περπάτημα ή το ποδήλατο όταν είναι δυνατό.

Κάθε μικρή κίνηση βοηθά στη μείωση των απορριμμάτων, στην εξοικονόμηση νερού και ενέργειας και στην προστασία της φύσης.

Όταν πολλά παιδιά κάνουν μικρές καλές πράξεις, το αποτέλεσμα γίνεται πολύ μεγάλο και θετικό για τον πλανήτη μας.

Καθώς μεγαλώνουμε, μπορούμε να συνεχίσουμε να προστατεύουμε το περιβάλλον με ακόμη περισσότερους τρόπους.

Μπορούμε να ενημερωνόμαστε για τα περιβαλλοντικά προβλήματα, να συμμετέχουμε σε δράσεις δενδροφύτευσης και καθαρισμού, να προτείνουμε οικολογικές λύσεις στο σχολείο και στην κοινότητά μας και να γίνουμε ενεργοί πολίτες που αγαπούν και σέβονται τη φύση.

Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι μια δουλειά που τελειώνει.

Είναι μια καθημερινή συνήθεια που μας βοηθά να δημιουργήσουμε έναν πιο καθαρό, πιο πράσινο και πιο όμορφο κόσμο για όλους.

Ας ξεκινήσουμε σήμερα, γιατί κάθε μικρή πράξη μπορεί να γίνει ένα μεγάλο βήμα για το μέλλον της Γης μας!

Εκπαιδευτική επίσκεψη στις Μυκήνες

Η Γ΄ και Δ΄ τάξη του σχολείου μας επισκέφτηκαν σήμερα 26/05/2026 τον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών και είδαν από κοντά έναν από τους σημαντικότερους πολιτισμούς της αρχαίας Ελλάδας, τον Μυκηναϊκό πολιτισμό.

Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός αναπτύχθηκε στην Ελλάδα περίπου από το 1600 π.Χ. έως το 1100 π.Χ.

Οι Μυκηναίοι ζούσαν πριν από πολλά χρόνια και ήταν γενναίοι πολεμιστές, καλοί ναυτικοί και σπουδαίοι τεχνίτες. Η πιο γνωστή πόλη τους ήταν οι Μυκήνες, μια μεγάλη και ισχυρή πόλη με τεράστια πέτρινα τείχη, τα γνωστά «Κυκλώπεια Τείχη».

Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν από το μέγεθος των λίθων και έμαθαν πως οι άνθρωποι πίστευαν ότι μόνο οι μυθικοί Κύκλωπες μπορούσαν να τα κατασκευάσουν.

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, τα παιδιά είδαν την περίφημη Πύλη των Λεόντων και γνώρισαν την ιστορία του Αγαμέμνονα, του μυθικού βασιλιά των Μυκηνών, που σύμφωνα με την παράδοση ήταν αρχηγός των Ελλήνων στον Τρωικό Πόλεμο.

Έμαθαν επίσης για τη σύζυγό του, την Κλυταιμνήστρα, και τους μύθους που συνδέονται με τη βασιλική οικογένεια των Μυκηνών.

Εντυπωσιάστηκαν από τον τόπο που αναπτύχθηκε αυτός ο πολιτισμός.

Στη συνέχεια, οι μαθητές επισκέφθηκαν το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών, όπου είδαν από κοντά χρυσά κοσμήματα, αγγεία, όπλα και άλλα σημαντικά ευρήματα από τις ανασκαφές.

Πηγή εικόνας: https://shorturl.at/d5ZWe

Μέσα από τα εκθέματα κατάλαβαν καλύτερα την καθημερινή ζωή των ανθρώπων εκείνης της εποχής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν οι μεγάλοι θολωτοί τάφοι που επισκέφθηκαν οι μαθητές.

Ο πιο εντυπωσιακός ήταν ο Θησαυρός του Ατρέα, γνωστός και ως «Τάφος του Αγαμέμνονα», με τη μεγάλη πέτρινη είσοδο και τη ψηλή θολωτή οροφή.

Έμαθαν πώς οι Μυκηναίοι τιμούσαν τους βασιλιάδες και τις σημαντικές οικογένειες της εποχής εκείνης.

Γιορτή της Μητέρας

Η Γιορτή της Μητέρας: Ένας Φόρος τιμής στην ανιδιοτελή αγάπη

Κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, η παγκόσμια κοινότητα στρέφει το βλέμμα και την καρδιά της στο πρόσωπο που αποτελεί το σύμβολο της ζωής και της φροντίδας: τη Μητέρα. Η ημέρα αυτή δεν αποτελεί απλώς μια τυπική επέτειο στο ημερολόγιο, αλλά μια ουσιαστική αφορμή για να αναλογιστούμε το βάθος της προσφοράς της γυναίκας που στέκεται ως θεμέλιος λίθος σε κάθε σπίτι και κάθε κοινωνία.

Οι ρίζες αυτού του εορτασμού χάνονται στα βάθη της αρχαιότητας, με τις τελετές λατρείας προς τη Γαία και τη Ρέα, τη μητέρα των θεών, να μαρτυρούν πως ο άνθρωπος ανέκαθεν ένιωθε την ανάγκη να τιμήσει την πηγή της ύπαρξης. Στη σύγχρονη εποχή, η καθιέρωση της γιορτής οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον αγώνα της Anna Jarvis στις αρχές του 20ού αιώνα. Η Jarvis, θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της δικής της μητέρας, ξεκίνησε μια εκστρατεία που οδήγησε στην επίσημη αναγνώριση της ημέρας από το αμερικανικό κράτος το 1914. Στην Ελλάδα, αν και η μητρότητα συνδέθηκε αρχικά με τη θρησκευτική γιορτή της Υπαπαντής, από τη δεκαετία του 1960 εναρμονιστήκαμε με τον διεθνή εορτασμό του Μαΐου, τιμώντας τη μητέρα μέσα στην ανθοφορία της άνοιξης.

Ο λόγος που η γιορτή αυτή παραμένει τόσο ζωντανή και επίκαιρη είναι η ανάγκη μας να αναγνωρίσουμε τον «αόρατο» κόπο της μητρότητας. Η μητέρα δεν προσφέρει μόνο τη ζωή, αλλά διαμορφώνει συνειδήσεις. Είναι ο πρώτος δάσκαλος που μας μαθαίνει τις αξίες της ενσυναίσθησης και της υπομονής, ο πρώτος φίλος που μας προσφέρει ασφάλεια και το σταθερό καταφύγιο σε κάθε δυσκολία. Η προσφορά της είναι πολυδιάστατη: από τη συναισθηματική στήριξη και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας, μέχρι τον ρόλο της ως συνεκτικός ιστός που κρατά την οικογένεια ενωμένη απέναντι στις προκλήσεις των καιρών.

Πηγή εικόνας: https://shorturl.at/7cWCu

Κλείνοντας αυτό το μικρό αφιέρωμα, αξίζει να θυμόμαστε πως η μεγαλύτερη ανταμοιβή για μια μητέρα δεν βρίσκεται στα υλικά δώρα, αλλά στην αναγνώριση και την αγάπη. Ένα απλό «ευχαριστώ» ή μια ζεστή αγκαλιά από τα παιδιά της είναι η δικαίωση για κάθε θυσία και κάθε ξενύχτι. Ας γίνει, λοιπόν, αυτή η Κυριακή η αφορμή για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στο πρόσωπο που μας δίδαξε τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρους, θυμίζοντας σε όλους μας πως, όπως είπε και ο Λίνκολν:

ό,τι είμαστε ή ελπίζουμε να γίνουμε, το οφείλουμε στη μητέρα μας”.

«Κυκλική Οικονομία και Μέλλον Χωρίς Απόβλητα»

Οι μαθητές/τριες της Δ΄ τάξης του σχολείου μας παρακολούθησαν διαδικτυακά το πρόγραμμα «Κυκλική Οικονομία και Μέλλον
Χωρίς Απόβλητα» του εκπαιδευτικού μη κερδοσκοπικού φορέα NoWaste21.


Σκοπός της εκπαίδευσης είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας
(μαθητές και εκπαιδευτικοί) των Δημοτικών σχολείων γύρω από την Κυκλική Οικονομία και τους τρεις
άξονες που την περιγράφουν – Πρόληψη, Επαναχρησιμοποίηση και Ανακύκλωση – Αποβλήτων.

Από το γραμμικό μοντέλο του «παράγω, καταναλώνω, πετάω», πρέπει να περάσουμε στο κυκλικό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης «παράγω, καταναλώνω, επανακτώ, επαναχρησιμοποιώ και ανακυκλώνω».

Είναι το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που μιμείται τη ΦΥΣΗ. Η φύση δεν παράγει απόβλητα! Το ίδιο πρέπει να μάθουμε να κάνουμε και εμείς!

Επίσκεψη στο αρχαίο στάδιο Νεμέας της Γ΄ και Δ΄ τάξης

Το αρχαίο στάδιο της Νεμέας ατασκευάστηκε γύρω στο 330-300 π.Χ. και είχε χωρητικότητα περίπου 40.000 θεατών. Είναι εντυπωσιακό γιατί εκμεταλλεύεται τη φυσική κλίση ενός λόφου.

Ο στίβος είχε μήκος 178 μέτρα. Περιβαλλόταν από έναν λίθινο αγωγό που μετέφερε φρέσκο νερό για να πίνουν οι αθλητές και οι θεατές.



Οι αθλητές έμπαιναν στον στίβο μέσα από μια πέτρινη θολωτή σήραγγα (στοά), η οποία σώζεται μέχρι σήμερα! Στους τοίχους της μπορείς να δεις ακόμα και αρχαία “γκράφιτι” που χάραξαν οι αθλητές πριν βγουν να αγωνιστούν.


Φιλοξενούσε τα αγωνίσματα των Νεμέων, κυρίως δρόμο (τρέξιμο), πάλη, πυγμαχία και παγκράτιο.
Όλοι οι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί για να δείχνουν τη δύναμη και την ομορφιά του σώματός τους και να κινούνται με ευκολία. Οι Ελλανοδίκες (οι κριτές) παρακολουθούσαν στενά κάθε κίνηση κρατώντας μακριές βέργες για να σταματούν αμέσως όποιον παραβίαζε τους κανόνες.

Επίσκεψη της Γ΄ και Δ΄ στην αρχαία Νεμέα



Η Αρχαία Νεμέα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, γεμάτος ιστορία και θρύλους.




Η Νεμέα ήταν ένα από τα μεγάλα ιερά της αρχαιότητας (όπως η Ολυμπία και οι Δελφοί), αφιερωμένο στον Δία.

Ο ναός που βλέπουμε σήμερα (ή ό,τι έχει αναστηλωθεί από αυτόν) χτίστηκε γύρω στο 330 π.Χ. πάνω στα θεμέλια ενός παλαιότερου αρχαϊκού ναού. Ήταν το κέντρο του ιερού άλσους, το οποίο οι αρχαίοι ονόμαζαν «Άλτις» ή «Πανελλήνιο».

Οι εξωτερικοί κίονες είναι δωρικοί, δίνοντας στον ναό μια αίσθηση στιβαρότητας και δύναμης.

Ο ιωνικός ρυθμός χρησιμοποιήθηκε σε εσωτερικούς κίονες του ναού.

Στο εσωτερικό του ναού (στο άδυτο) υπήρχαν κορινθιακοί κίονες, οι οποίοι ήταν από τους παλαιότερους του είδους τους.

Ο ναός είχε 6 κίονες στις στενές πλευρές και 12 στις μακρές. Σήμερα, χάρη στις προσπάθειες αναστήλωσης (κυρίως από τον αρχαιολόγο Stephen Miller), έχουν υψωθεί ξανά αρκετοί από τους αρχικούς κίονες, επιτρέποντας στον επισκέπτη να αντιληφθεί το αρχικό του μέγεθος.

Στο βάθος του ναού υπήρχε το λατρευτικό άγαλμα του Δία, ο οποίος εδώ δεν λατρευόταν ως “Κεραύνιος” (τιμωρός), αλλά ως Νέμειος Δίας, μια πιο πράα μορφή του θεού, προστάτη των βοσκών και των αθλητών.

Ένα πολύ ιδιαίτερο στοιχείο του ναού είναι η ύπαρξη μιας υπόγειας κρύπτης (άδυτο) στο πίσω μέρος του σηκού. Η ακριβής χρήση της παραμένει μυστήριο, αν και πολλοί πιστεύουν ότι εκεί γινόταν κάποιου είδους χρησμοδοσία ή τελετουργία που σχετιζόταν με τον μύθο του Οφέλτη.

Έξω από τον ναό, στην ανατολική πλευρά, βρισκόταν ένας τεράστιος στενόμακρος βωμός (μήκους περίπου 40 μέτρων). Εκεί γίνονταν οι θυσίες κατά τη διάρκεια των Νεμέων αγώνων, παρουσία των αθλητών και των επίσημων κριτών, των Ελλανοδικών.

Σε αντίθεση με τον Παρθενώνα που είναι φτιαγμένος από μάρμαρο, ο ναός της Νεμέας κατασκευάστηκε από ντόπιο πωρόλιθο, ο οποίος στην αρχαιότητα ήταν καλυμμένος με ένα λευκό επίχρισμα που τον έκανε να λάμπει σαν μάρμαρο.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεμέας είναι ένας από τους πιο φιλόξενους και καλά οργανωμένους μουσειακούς χώρους στην Ελλάδα. Χτίστηκε από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια και δωρίστηκε στο ελληνικό κράτος, αποτελώντας το ιδανικό συμπλήρωμα της επίσκεψης στον αρχαιολογικό χώρο.

Είναι ένα μουσείο «ζωντανό», που βοηθά τον επισκέπτη να συνδέσει τα ερείπια που είδε έξω με την καθημερινή ζωή και τις θρησκευτικές τελετουργίες των αρχαίων.

Η έκθεση είναι χωρισμένη σε θεματικές ενότητες που καλύπτουν την ιστορία της περιοχής από την προϊστορία έως τους βυζαντινούς χρόνους.

Ένα μεγάλο μέρος του μουσείου είναι αφιερωμένο στη δουλειά του αείμνηστου αρχαιολόγου Stephen Miller, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάδειξη της Νεμέας. Μέσα από φωτογραφίες και τεκμήρια, ο επισκέπτης κατανοεί τη διαδικασία της ανασκαφής και της αναστήλωσης.

Διαγωνισμός Φιλαναγνωσίας Δ’ Τάξη – Αγγελική Δαρλάση

Οι μαθητές/τριες της Δ΄ τάξης στα πλαίσια του 15ου διαγωνισμού φιλαναγνωσίας του Μεταίχμιου είχαν διαδικτυακή συνάντηση, σήμερα Τετάρτη 1 Απριλίου 2026, με τη συγγραφέα Αγγελική Δαρλάση. Μίλησε στα παιδιά για τα βιβλία και απάντησε σε ερωτήσεις που της έθεσαν σχετικά με τα βιβλία που έχει γράψει, τη θεματολογία τους και αν δυσκολεύτηκε ποτέ σε κάποιο από αυτά.

Η Αγγελική Δαρλάση είναι μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες Ελληνίδες συγγραφείς στον χώρο της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Σπούδασε Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στις Παραστατικές Τέχνες στο εξωτερικό, γεγονός που επηρέασε ουσιαστικά τη δημιουργική της πορεία. Πριν στραφεί στη συγγραφή βιβλίων, ασχολήθηκε ενεργά με το θέατρο ως σκηνοθέτης και δημιουργός, ενώ εργάστηκε και στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Το συγγραφικό της έργο είναι πλούσιο και πολυδιάστατο, περιλαμβάνοντας βιβλία για παιδιά και εφήβους, θεατρικά έργα και αφηγήσεις με έντονα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά στοιχεία. Πολλά από τα έργα της έχουν βραβευτεί και διακριθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, γεγονός που επιβεβαιώνει την αξία και τη διαχρονικότητά τους. Με τη γραφή της καταφέρνει να απευθύνεται σε αναγνώστες κάθε ηλικίας, συνδυάζοντας τη φαντασία με τη βαθιά ανθρώπινη ευαισθησία.

Κεντρικό στοιχείο στη δημιουργία της αποτελεί η επιλογή θεμάτων που αγγίζουν ουσιαστικά ζητήματα της ανθρώπινης ζωής. Στα βιβλία της συναντάμε έννοιες όπως η διαφορετικότητα, η αποδοχή, η απώλεια, η μνήμη και η ενηλικίωση, ενώ δεν λείπουν και οι αναφορές σε ιστορικά γεγονότα και κοινωνικά προβλήματα. Η συγγραφέας αντλεί συχνά έμπνευση από τη μυθολογία, την ιστορία και την καθημερινότητα, δημιουργώντας ιστορίες που λειτουργούν τόσο ως αφηγήσεις όσο και ως αλληγορίες της σύγχρονης πραγματικότητας.

Η γραφή της χαρακτηρίζεται από έντονη θεατρικότητα, λυρισμό και αφηγηματική δύναμη, στοιχεία που καθιστούν τα έργα της ιδιαίτερα ελκυστικά και ουσιαστικά. Μέσα από τα βιβλία της επιδιώκει όχι μόνο να ψυχαγωγήσει, αλλά και να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση, τη φαντασία και την κριτική σκέψη των αναγνωστών. Η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία είναι σημαντική, καθώς έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα έργο που συνδυάζει την αισθητική ποιότητα με τον κοινωνικό προβληματισμό.

Ευχαριστούμε τη συγγραφέα για τον χρόνο που μας αφιέρωσε!

 «Λέξεις φτερουγίζουν πέρα, ταξιδεύουν στον αγέρα» Δ΄ τάξη

 «Λέξεις φτερουγίζουν πέρα, ταξιδεύουν στον αγέρα» είναι ο τίτλος της 10ης ενότητας στο βιβλίο της Γλώσσας της Δ’ Δημοτικού. Η ενότητα αυτή μας παρακίνησε να σκεφτούμε τη γλώσσα μας, την ελληνική, και να εκφράσουμε τις σκέψεις μας σχετικά με αυτήν. Τα κείμενα είναι των μαθητών της Δ΄ τάξης.

 Τα αρχαία ελληνικά γράμματα έμοιαζαν με τα λατινικά. 

Στην Αίγυπτο χρησιμοποιούσαν ιερογλυφικά, στην Κίνα και την Ιαπωνία ιδεογράμματα. 

Στην Ελλάδα ανακάλυψαν τον δίσκο της Φαιστού, ένα μικρό πήλινο δίσκο με διάφορα σύμβολα που χρησιμοποιούσαν ως γραφή. Αγγελιάνα

https://heraklionmuseum.gr/exhibit/o-diskos-tis-faistou

Η ελληνική γλώσσα έχει καταγεγραμμένη ιστορία 3.500ετών και είναι θεμέλιος λίθος της επιστήμης της δυτικής σκέψης και της τέχνης. Παραδείγματα είναι η Μυκηναϊκή  Ελληνική, η Αρχαία Ελληνική, η Ελληνιστική ,η Βυζαντινή και η Νέα Ελληνική.

Πολλές ξένες γλώσσες χρησιμοποιούν στην επιστήμη και τεχνολογία λέξεις που έχουν ελληνικές ρίζες και το ελληνικό αλφάβητο είναι το πρώτο που χρησιμοποίησε ξεχωριστά σύμβολα για τα φωνήεντα. Χριστίνα

https://www.namuseum.gr/permanent_exhibition/mykinaikes-archaiotites

Η αξία της γλώσσας 

Η γλώσσα είναι ένας τρόπος επικοινωνίας για να έρχονται σε επαφή οι άνθρωποι. Παρατηρείται ότι η γλώσσα τα τελευταία χρόνια περνάει κρίση και ιδίως η ελληνική γλώσσα. 

Η γλώσσα συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση του ατόμου διότι με το διάλογο οι άνθρωποι μπορούν να συνεργαστούν και να συνεννοηθούν σε τυχόν διαφορές τους. Ακόμη αποτελεί μέσω έκφραση συναισθημάτων  γιατί λειτουργεί ως ελαφρυντικό στη μοναξιά και την ανασφάλεια. Μελίνα 

Η δύναμη της γλώσσας και της γραφής 

Η γλώσσα είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του πολιτισμού μας. Με τα γράμματα δημιουργούμε λέξεις εκφράζουμε σκέψεις, ιδέες και συναισθήματα. Η γραφή μας επιτρέπει να κρατάμε ζωντανή την ιστορία και να μεταδίδουμε τη γνώση από γενιά σε γενιά. 

Από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν σύμβολα για να αποτυπώσουν τη γλώσσα τους. Στην Κρήτη βρέθηκε ο δίσκος της Φαιστού με χαραγμένα σύμβολα που θυμίζουν γράμματα. Ο δίσκος αυτός είναι διπλός ,καθώς οι παραστάσεις του καλύπτουν και τις δύο πλευρές του. 

Συμπερασματικά, η γλώσσα και η γραφή αποτελούν θησαυρό για την ανθρωπότητα. Κατερίνα

Μίλα τώρα! – Όλοι μαζί ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό

Στο σχολείο πηγαίνουμε για να μάθουμε, να παίξουμε και να κάνουμε φίλους. Οι περισσότερες στιγμές μας εκεί είναι χαρούμενες. Μερικές φορές, όμως, μπορεί να συμβεί κάτι που μας στενοχωρεί ή μας φοβίζει. Αυτό λέγεται σχολικός εκφοβισμός.

Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι ένα απλό πείραγμα. Συμβαίνει όταν ένα παιδί ή μια ομάδα παιδιών πειράζει, κοροϊδεύει ή πληγώνει κάποιον ξανά και ξανά, με σκοπό να τον κάνει να νιώσει άσχημα ή να τον φοβίσει. Μπορεί να είναι λόγια που πληγώνουν, σπρωξίματα, απειλές ή ακόμα και κακά μηνύματα στο διαδίκτυο.

Όμως, δεν είναι όλα τα πειράγματα εκφοβισμός. Μερικές φορές οι φίλοι κάνουν αστεία και γελούν όλοι μαζί. Αν όλοι διασκεδάζουν και κανείς δεν στενοχωριέται, τότε δεν μιλάμε για εκφοβισμό. Η διαφορά είναι σημαντική:

Στον εκφοβισμό κάποιος πληγώνεται και αυτό συνεχίζεται

Στο αστείο όλοι νιώθουν καλά.

Αν κάτι σε κάνει να νιώθεις φόβο, ντροπή ή λύπη και συμβαίνει συχνά, τότε είναι σημαντικό να μιλήσεις τώρα. Μπορείς να το πεις στους γονείς σου, στον δάσκαλο ή στη δασκάλα σου, στον διευθυντή ή σε κάποιον άλλο μεγάλο που εμπιστεύεσαι. Το να μιλάς δεν είναι «καρφί» — είναι θάρρος. Έτσι προστατεύεις τον εαυτό σου και ίσως βοηθάς και κάποιο άλλο παιδί.

Αν δεις κάποιον να στενοχωριέται από τη συμπεριφορά άλλων, μπορείς κι εσύ να βοηθήσεις. Μην γελάς μαζί με αυτούς που κοροϊδεύουν. Στάσου δίπλα στο παιδί που νιώθει άσχημα και πες το σε έναν ενήλικα. Όταν ενωνόμαστε, ο εκφοβισμός μικραίνει.

Το σύνθημα «Μίλα τώρα!» μας θυμίζει ότι η σιωπή δεν βοηθά. Η φωνή μας έχει δύναμη. Όλοι έχουμε δικαίωμα να νιώθουμε ασφαλείς και χαρούμενοι στο σχολείο.

Ας κάνουμε το σχολείο μας έναν χώρο γεμάτο σεβασμό, φιλία και χαμόγελα!